Tym razem moduł analogowy, 8 bitowy przetwornik AD/DA
Schemat modułu przedstawiono na rysunku:
Przetwornik AD, wejście analogowe z zakresem 0-5V obsługiwane jest przez układ U4 typu ADC0804. W dzisiejszych czasach, jego parametry są cokolwiek żenujące, ale w dalszym ciągu może służyć do celów retro-edukacyjnych. Sygnał wejściowy do przetwornika można doprowadzić przez złącze śrubowe ADDA lub złącze AI zgodne z Grove, co ułatwia podłączenie do czujników analogowych z systemu. Zwora V50 umożliwia wyprowadzenie zasilania 5V na złącza Grove. Sygnał po niewielkiej filtracji RF, doprowadzony jest do bufora na wzmacniaczu U6-A, a stąd do przetwornika AD U4. Wzmacniacz LMV358 posiada wejścia i wyjścia Rail-Rail, zapewniając pracę w zakresie praktycznie równym napięciu zasilania - zwykły LM358 tutaj nie zadziała!!! Układ ADC0804 współpracuje z własnym oscylatorem R1,C4 w trybie pojedynczego wyzwalania one-shot. Układ zajmuje jeden z czterech (parzystych) dostępnych dla AD adresów. Pod adresem zapisu nADWR, wyzwalany jest początek cyklu przetwarzania. Po zakończeniu cyklu, na wyjściu nINT ustawiane jest przerwanie aktywne stanem niskim (dla U3=HCT1G32). Przerwanie jest aktywne do momentu odczytu AD sygnałem nADRD. Wartość przetworzona jest zatrzaskiwana i podtrzywymana do wyzwolenie następnego cyklu przetwarzania.
Przetwornik DA jest zrealizowany na układzie U5 typu TLC7524, zakres napięcia wyjściowego 0-5V. DA zajmuje jeden z czterech (nieparzystych) adresów i wyzwalany jest sygnałem nDAWR. Wartość zapisana jest zatrzaskiwana i podtrzymywana do następnego zapisu. Przetwornik pracuje w konfiguracji napięciowej, napięcie odniesienia doprowadzone jest do wyprowadzenia OUT1, napięcie po przetworzeniu dostępne jest na wyprowadzeniu REF. Stąd doprowadzone jest do wzmacniacza U6-B gdzie podlega dwukrotnemu wzmocnieniu. Sygnał wyjściowy dostępny jest na złączu ADDA i AO zgodnym z Grove.
Moduł wyposażony jest w dekoder adresowy zrealizowany klasycznie na U1 typu 138. Układ U2 realizuje sumę sygnałów wyzwalania i odczytu/zapisu konieczną dla AD/DA. Zworami AD/DA ustawiamy adresy przetworników (tylko jedna zwora w każdym złączu).
Montaż przedstawiają rysunki.
Gerbery w załączeniu.
A tak wygląda gotowy moduł:
Moduły DIY do retro-komputera
Moderatorzy: gsmok, Romekd, tszczesn, OTLamp, Einherjer
-
traxman
- 250...374 postów

- Posty: 263
- Rejestracja: wt, 13 stycznia 2026, 06:36
Re: Moduły DIY do retro-komputera
Nie masz wymaganych uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego posta.
-
Einherjer
- 2500...3124 posty

- Posty: 3053
- Rejestracja: pt, 22 stycznia 2010, 18:34
- Lokalizacja: Wałbrzych
Re: Moduły DIY do retro-komputera
Wiem, że nie będziesz wszystkich na raz podłączał do magistrali, ale jak modułów będzie przybywać w takim tempie to powinieneś rozważyć dekodowanie więcej niż 3 bitów adresu 
-
traxman
- 250...374 postów

- Posty: 263
- Rejestracja: wt, 13 stycznia 2026, 06:36
Re: Moduły DIY do retro-komputera
Ograniczenie do trzech linii adresowych A2..0, na samym module ma niewielki wpływ na ilość użytych jednocześnie modułów. Przeanalizowałem sobie karty peryferiów serii 82Cxx i tylko UART potrzebuje ich wszystkich, bo zajmuje 8 adresów - stąd takie ograniczenie. Pozostałe układy zajmują cztery lub dwa adresy, więc nie ma w zasadzie problemu. Niektóre moduły mają własny dekoder sub-adresu, bo jest duża szansa, że jednocześnie będzie ich używane kilka sztuk np. proste GPIO lub ADDA, no i szkoda marnować 8 adresów jak potrzebny jest jeden.
Problem został przeniesiony na płytkę systemową, bo tam musi znaleźć się dekoder adresowy, obsługa specyficznych dla magistrali sygnałów (np.: różnic pomiędzy Intel/Motorola) i obsługa generowanych przez moduły przerwań. Dalsze rozszerzanie IO, to dołożenie następnych płytek bazowych. Aby nie popadać w megalomanię płytka bazowa będzie miała cztery gniazda na moduły, czyli bez problemu obsłuży jednocześnie UART, GPIO, ADDA oraz POST lub moduł klawiatury i wyświetlacza.
Powstały jeszcze dwie karty i płytka bazowa, więcej raczej nie będzie, bo wyczerpane zostały zarówno układy jak i funkcje.
Problem został przeniesiony na płytkę systemową, bo tam musi znaleźć się dekoder adresowy, obsługa specyficznych dla magistrali sygnałów (np.: różnic pomiędzy Intel/Motorola) i obsługa generowanych przez moduły przerwań. Dalsze rozszerzanie IO, to dołożenie następnych płytek bazowych. Aby nie popadać w megalomanię płytka bazowa będzie miała cztery gniazda na moduły, czyli bez problemu obsłuży jednocześnie UART, GPIO, ADDA oraz POST lub moduł klawiatury i wyświetlacza.
Powstały jeszcze dwie karty i płytka bazowa, więcej raczej nie będzie, bo wyczerpane zostały zarówno układy jak i funkcje.
-
traxman
- 250...374 postów

- Posty: 263
- Rejestracja: wt, 13 stycznia 2026, 06:36
Re: Moduły DIY do retro-komputera
Moduł programowalnego licznika 82C54 (82C53)
Schemat modułu przedstawiono na rysunku: Układ 82C54 zawiera w swojej strukturze trzy programowalne liczniki 16bitowe. W PC XT wykorzystywany był do generacji sygnału zegarowego, cyklu odświeżania pamięci RAM i generacji sygnału do buzera. Moduł jest dosyć rozbudowany, oprócz samego 82C54 posiada wbudowany oscylator na U3 typu LVC1GX04, czyli specjalizowanej bramce do generatorów z dodatkowym buforem wyjściowym. Oscylator pracuje z typowym kwarcem XT typu HC49S umieszczonym w podstawce, aby łatwiej było zmieniać częstotliwość generatora. Oscylator działa z kwarcami od 1.8432MHz do 25MHz, więcej nie sprawdzałem, ale nie ma chyba potrzeby. Należy pamiętać, aby nie przekraczać maksymalnej częstotliwości wejściowej 82C54, przeważnie nie większej niż 10MHz (82C53 poniżej 2.5MHz) zależnie od producenta i wersji układu. Do złącza ECK można doprowadzić zewnętrzny sygnał zegarowy lub zakładając zworę pomiędzy 1:2 wyłączyć oscylator, gdy nie jest używany. Sygnał XCK z oscylatora doprowadzony jest do łańcucha dzielników na LVC1G74. Dwa stopnie dzielą przez /2, jeden przez /3, co sumarycznie daje podział 1:12. Podział ustala się zworami DIV3, DIV2A, DIV2B. Podział przez /3 jest potrzebny dla wytwarzania sygnału zegara systemowego XT 1.19318MHz. Można to osiągnąć z typowego kwarcu 3.5795MHz podzielonego przez 3 lub z kwarcu 14.31818MHz dzieląc przez 12. Licznik 0 nie jest dostępny dla "użytkownika" modułu, wyjście OUT0 z generatora doprowadzone jest tylko do bramki U2, a stąd do wyjścia przerwania nINT (SysTick), wejście bramkowania GATE0 jest stale aktywne (V50). Pozostałe liczniki 1,2 mają wyprowadzone sygnały GATEx, CLKxI, OUTx na złącze TIMER. Zworami CLK1,2 można do wejścia odpowiadającego licznika doprowadzić sygnał zegarowy z łańcucha wbudowanych dzielników, odcinając jednocześnie wejście od złącza TIMER. Elementy C1x, R1x nie są uwzględnione na płytce, trzeba je dolutować pomiędzy wyprowadzenia 9/12 U1 we własnym zakresie (bo po prostu o nich zapomniałem), zmniejszają one oscylacje na zboczach prostokąta.
Montaż przedstawiają rysunki. Gerbery w załączeniu. A tak wygląda gotowy moduł:
Schemat modułu przedstawiono na rysunku: Układ 82C54 zawiera w swojej strukturze trzy programowalne liczniki 16bitowe. W PC XT wykorzystywany był do generacji sygnału zegarowego, cyklu odświeżania pamięci RAM i generacji sygnału do buzera. Moduł jest dosyć rozbudowany, oprócz samego 82C54 posiada wbudowany oscylator na U3 typu LVC1GX04, czyli specjalizowanej bramce do generatorów z dodatkowym buforem wyjściowym. Oscylator pracuje z typowym kwarcem XT typu HC49S umieszczonym w podstawce, aby łatwiej było zmieniać częstotliwość generatora. Oscylator działa z kwarcami od 1.8432MHz do 25MHz, więcej nie sprawdzałem, ale nie ma chyba potrzeby. Należy pamiętać, aby nie przekraczać maksymalnej częstotliwości wejściowej 82C54, przeważnie nie większej niż 10MHz (82C53 poniżej 2.5MHz) zależnie od producenta i wersji układu. Do złącza ECK można doprowadzić zewnętrzny sygnał zegarowy lub zakładając zworę pomiędzy 1:2 wyłączyć oscylator, gdy nie jest używany. Sygnał XCK z oscylatora doprowadzony jest do łańcucha dzielników na LVC1G74. Dwa stopnie dzielą przez /2, jeden przez /3, co sumarycznie daje podział 1:12. Podział ustala się zworami DIV3, DIV2A, DIV2B. Podział przez /3 jest potrzebny dla wytwarzania sygnału zegara systemowego XT 1.19318MHz. Można to osiągnąć z typowego kwarcu 3.5795MHz podzielonego przez 3 lub z kwarcu 14.31818MHz dzieląc przez 12. Licznik 0 nie jest dostępny dla "użytkownika" modułu, wyjście OUT0 z generatora doprowadzone jest tylko do bramki U2, a stąd do wyjścia przerwania nINT (SysTick), wejście bramkowania GATE0 jest stale aktywne (V50). Pozostałe liczniki 1,2 mają wyprowadzone sygnały GATEx, CLKxI, OUTx na złącze TIMER. Zworami CLK1,2 można do wejścia odpowiadającego licznika doprowadzić sygnał zegarowy z łańcucha wbudowanych dzielników, odcinając jednocześnie wejście od złącza TIMER. Elementy C1x, R1x nie są uwzględnione na płytce, trzeba je dolutować pomiędzy wyprowadzenia 9/12 U1 we własnym zakresie (bo po prostu o nich zapomniałem), zmniejszają one oscylacje na zboczach prostokąta.
Montaż przedstawiają rysunki. Gerbery w załączeniu. A tak wygląda gotowy moduł:
Nie masz wymaganych uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego posta.
-
traxman
- 250...374 postów

- Posty: 263
- Rejestracja: wt, 13 stycznia 2026, 06:36
Re: Moduły DIY do retro-komputera
Aby usprawnić testowane, a nawet eksperymenty z retro interfejsami do czasu opracowania własnego modułu głównego zaprojektowałem taki dziwny adapter.
Schemat przedstawiono na rysunku: Jest to nakładka na Arduino Mega2560, które jako jedyna ma wyprowadzony sensownie cały 8 bitowy port, co znacząco ułatwia i przyspiesza emulację magistrali ISA. szyna danych podłączona jest do portu PA, szyna sterująca do portu PC, sygnały selekcji nCS i resetu BnRES, które nie zmieściły się w porcie PC, są podłączone do PD7 i PG2. Szyna adresowa BA0..5 umożliwia zaadresowanie 64 urządzeń. Dekoder adresowy U5 dekoduje 8 bitowe grupy CS0..4. CS0..3 przeznaczone są dla płyty bazowej modułów i wyprowadzone są na złącze IOBUS. CS4 przeznaczony jest do wbudowanego gniazda modułów Retro (DATA+CTRL). Przerwania z płyty bazowej podłączone są do wejść PD0..3, a z modułu wbudowanego do PE4/5 zależnie od ustawienia zwory D32.
Montaż przedstawiają rysunki. Gerbery w załączeniu. A tak wygląda gotowy moduł podczas testów, samego siebie i modułów
:
I dwa przykładowe skrypty testujące wygenerowane z ciekawości przez AI, uwaga na dziwne komentarze.
Schemat przedstawiono na rysunku: Jest to nakładka na Arduino Mega2560, które jako jedyna ma wyprowadzony sensownie cały 8 bitowy port, co znacząco ułatwia i przyspiesza emulację magistrali ISA. szyna danych podłączona jest do portu PA, szyna sterująca do portu PC, sygnały selekcji nCS i resetu BnRES, które nie zmieściły się w porcie PC, są podłączone do PD7 i PG2. Szyna adresowa BA0..5 umożliwia zaadresowanie 64 urządzeń. Dekoder adresowy U5 dekoduje 8 bitowe grupy CS0..4. CS0..3 przeznaczone są dla płyty bazowej modułów i wyprowadzone są na złącze IOBUS. CS4 przeznaczony jest do wbudowanego gniazda modułów Retro (DATA+CTRL). Przerwania z płyty bazowej podłączone są do wejść PD0..3, a z modułu wbudowanego do PE4/5 zależnie od ustawienia zwory D32.
Montaż przedstawiają rysunki. Gerbery w załączeniu. A tak wygląda gotowy moduł podczas testów, samego siebie i modułów
Nie masz wymaganych uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego posta.