Tym razem moduł analogowy, 8 bitowy przetwornik AD/DA
Schemat modułu przedstawiono na rysunku:
Przetwornik AD, wejście analogowe z zakresem 0-5V obsługiwane jest przez układ U4 typu ADC0804. W dzisiejszych czasach, jego parametry są cokolwiek żenujące, ale w dalszym ciągu może służyć do celów retro-edukacyjnych. Sygnał wejściowy do przetwornika można doprowadzić przez złącze śrubowe ADDA lub złącze AI zgodne z Grove, co ułatwia podłączenie do czujników analogowych z systemu. Zwora V50 umożliwia wyprowadzenie zasilania 5V na złącza Grove. Sygnał po niewielkiej filtracji RF, doprowadzony jest do bufora na wzmacniaczu U6-A, a stąd do przetwornika AD U4. Wzmacniacz LMV358 posiada wejścia i wyjścia Rail-Rail, zapewniając pracę w zakresie praktycznie równym napięciu zasilania - zwykły LM358 tutaj nie zadziała!!! Układ ADC0804 współpracuje z własnym oscylatorem R1,C4 w trybie pojedynczego wyzwalania one-shot. Układ zajmuje jeden z czterech (parzystych) dostępnych dla AD adresów. Pod adresem zapisu nADWR, wyzwalany jest początek cyklu przetwarzania. Po zakończeniu cyklu, na wyjściu nINT ustawiane jest przerwanie aktywne stanem niskim (dla U3=HCT1G32). Przerwanie jest aktywne do momentu odczytu AD sygnałem nADRD. Wartość przetworzona jest zatrzaskiwana i podtrzywymana do wyzwolenie następnego cyklu przetwarzania.
Przetwornik DA jest zrealizowany na układzie U5 typu TLC7524, zakres napięcia wyjściowego 0-5V. DA zajmuje jeden z czterech (nieparzystych) adresów i wyzwalany jest sygnałem nDAWR. Wartość zapisana jest zatrzaskiwana i podtrzymywana do następnego zapisu. Przetwornik pracuje w konfiguracji napięciowej, napięcie odniesienia doprowadzone jest do wyprowadzenia OUT1, napięcie po przetworzeniu dostępne jest na wyprowadzeniu REF. Stąd doprowadzone jest do wzmacniacza U6-B gdzie podlega dwukrotnemu wzmocnieniu. Sygnał wyjściowy dostępny jest na złączu ADDA i AO zgodnym z Grove.
Moduł wyposażony jest w dekoder adresowy zrealizowany klasycznie na U1 typu 138. Układ U2 realizuje sumę sygnałów wyzwalania i odczytu/zapisu konieczną dla AD/DA. Zworami AD/DA ustawiamy adresy przetworników (tylko jedna zwora w każdym złączu).
Montaż przedstawiają rysunki.
Gerbery w załączeniu.
A tak wygląda gotowy moduł:
Moduły DIY do retro-komputera
Moderatorzy: gsmok, Romekd, tszczesn, OTLamp, Einherjer
-
traxman
- 250...374 postów

- Posty: 253
- Rejestracja: wt, 13 stycznia 2026, 06:36
Re: Moduły DIY do retro-komputera
Nie masz wymaganych uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego posta.
-
Einherjer
- 2500...3124 posty

- Posty: 3049
- Rejestracja: pt, 22 stycznia 2010, 18:34
- Lokalizacja: Wałbrzych
Re: Moduły DIY do retro-komputera
Wiem, że nie będziesz wszystkich na raz podłączał do magistrali, ale jak modułów będzie przybywać w takim tempie to powinieneś rozważyć dekodowanie więcej niż 3 bitów adresu 
-
traxman
- 250...374 postów

- Posty: 253
- Rejestracja: wt, 13 stycznia 2026, 06:36
Re: Moduły DIY do retro-komputera
Ograniczenie do trzech linii adresowych A2..0, na samym module ma niewielki wpływ na ilość użytych jednocześnie modułów. Przeanalizowałem sobie karty peryferiów serii 82Cxx i tylko UART potrzebuje ich wszystkich, bo zajmuje 8 adresów - stąd takie ograniczenie. Pozostałe układy zajmują cztery lub dwa adresy, więc nie ma w zasadzie problemu. Niektóre moduły mają własny dekoder sub-adresu, bo jest duża szansa, że jednocześnie będzie ich używane kilka sztuk np. proste GPIO lub ADDA, no i szkoda marnować 8 adresów jak potrzebny jest jeden.
Problem został przeniesiony na płytkę systemową, bo tam musi znaleźć się dekoder adresowy, obsługa specyficznych dla magistrali sygnałów (np.: różnic pomiędzy Intel/Motorola) i obsługa generowanych przez moduły przerwań. Dalsze rozszerzanie IO, to dołożenie następnych płytek bazowych. Aby nie popadać w megalomanię płytka bazowa będzie miała cztery gniazda na moduły, czyli bez problemu obsłuży jednocześnie UART, GPIO, ADDA oraz POST lub moduł klawiatury i wyświetlacza.
Powstały jeszcze dwie karty i płytka bazowa, więcej raczej nie będzie, bo wyczerpane zostały zarówno układy jak i funkcje.
Problem został przeniesiony na płytkę systemową, bo tam musi znaleźć się dekoder adresowy, obsługa specyficznych dla magistrali sygnałów (np.: różnic pomiędzy Intel/Motorola) i obsługa generowanych przez moduły przerwań. Dalsze rozszerzanie IO, to dołożenie następnych płytek bazowych. Aby nie popadać w megalomanię płytka bazowa będzie miała cztery gniazda na moduły, czyli bez problemu obsłuży jednocześnie UART, GPIO, ADDA oraz POST lub moduł klawiatury i wyświetlacza.
Powstały jeszcze dwie karty i płytka bazowa, więcej raczej nie będzie, bo wyczerpane zostały zarówno układy jak i funkcje.