Uzyskanie relatywnie dużego regulowanego -Us1

[szalony]

Nie pomogę, ale forumowym zwyczajem wspomnę naukę na Simatic S3 i pracę na S5 oraz oryginalny laptop Siemensa ze Step5 pod DOS za kosmiczne pieniądze. W sumie ten komputer już się nadaje do muzeum. Muszę go wygrzebać, żeby chociaż wyciągnąć akumulator i baterię.

Walizkowy laptop Siemensa miał swój urok. Do dziś można go zresztą sprzedać, bo S5 zalega w wielu miejscach gdzie automatyka jest na tyle duża, że nie było budżetu na wymianę. Cały ciągły odlew stali (SMS/Thyssen) w krakowskiej stalowni był na S5 aż do jej zamknięcia w 2024.

Stare PLC miały swój urok, jakoś poważniej te karty wyglądały, widać było, zę mamy do czynienia z czymś za duże pieniądze. Dziś to takie plastikowe pudełko, a jak otworzymy obudowę S7-1200, to już w ogóle nic tam nie ma, mały zasilacz impulsowy i jedna płytka. Na środku jest układ w obudowie BGA oznaczony logiem Siemensa, ktoś dokonał całkowitej destrukcji poprzez rozwalenie obudowy i wygotowaniu struktury w kwasie azotowym, i ukazuje się wtedy po prostu napis "Fujitsu ARM32"

[Tomasz Gumny]

Podobnie było z modułami I/O do S5. Pierwsze wersje były wypchane elektroniką. W obudowach ostatnich hulał wiatr, ale nadal były w pełni zgodne z pierwotnymi układami.

[szalony]

Allen-Bradley wciąż produkuje niektóre moduły do SLC500, bo też tego za dużo pracuje w przemyśle, żeby wszystko poszło na złom. Kiedyś kupiłem takiego starocia bo był za grosze, dużo modułów, a uczyć się można, oryginał jest z 1994, ale ktoś włożył jedną kartę analogową wyprodukowaną w 2007, a stara też jest. Złożony jeszcze na scalaku PWM i elementach dyskretnych zasilacz impulsowy w karcie analogowej wyparły dwie małe pudełkowe przetwornice z Traco Power, Opampy w DIP-8 zmieniły się na małe SMD, zasilające je wielkie 7815 i 7915 zmieniły się na małe LDO. Działanie jest oczywiście takie samo, ale chyba jedyne co wygląda całkowicie identycznie to układ Allena-Bradleya odpowiadający za gadanie karty z magistralą w racku, zapewne do dziś ten sam.

[szalony]

Tak wyglądają przykładowe charakterystyki ściągane za pomoca prototypu tego urządzenia. W tytule wykresu jest błąd, powinno być EL36

Ua jest stałe = 250V na stabilizatorze szeregowym na lampie EC360, dostępny jest max. prąd ciągły 200mA.
Ug2 ustawia się diodami zenera.
Ug1 w zakresie 0...-120V uzyskiwane jest przez OPA455 sterowany z wyjścia PLC 0-10V
Prąd anodowy mierzony jest przez pomiar spadku na rezystorze 10,000R i przetwornik 0-10V/4-20mA -> PLC
Drugi przetwornik izolacyjny mierzy przez dzielnik napięcie anodowe, czy nie siadło.

Całość pomiaru skrócona jest do 2,5s, ponieważ w końcowej fazie następuje bardzo silne przeciążanie mierzonej lampy. Z tego względu do akwizycji danych z PLC zastosowano zewnętrzne oprogramowanie - ibaPDA

tesla1.jpg

[traxman]

w końcowej fazie następuje bardzo silne przeciążanie mierzonej lampy

A nie możesz zatrzymać pomiaru przy osiągnięciu zdefiniowanego limitu mocy - przed następnym punktem liczysz bieżącą moc i jeżeli dochodzi do limitu nie mierzysz dalej - tak chyba było w charakterorgafie.

[szalony]

Mogę tak ustawić bez problemu, chciałem tak wyrysować tylko dlatego, że miałem do dyspozycji tylko takie napięcie anodowe, a chciałem osiągnąć prądy przy których ta lampa ma typowe nachylenie, w okolicach 150mA. Normalnie oczywiście ustawiam na limit mocy, wtedy nie muszę używać PDA, bo mogę robić pomiar powoli. Przy szybkim pomiarze użyłem zewnętrznego softu bo WinCC Siemensa nie obskoczy tak szybkiej rejestracji, głupoty wychodzą.

Do małych lamp wywalę ten OPA, bo on zwiększa jednak błąd, wzmocnienie jest 11V/V a wyjście PLC nie jest super dokładne, i podłączę siatkę prosto do wyjścia 0..-10V